Philipsen w końcu górą! Dramatyczny finisz 17. etapu i walka o zieloną koszulkę

Jasper Philipsen (Alpecin-Premier Tech) przełamał serię niepowodzeń i wygrał 17. etap Tour de France. Belg triumfował w chaotycznym finiszu z dużej ucieczki, wyprzedzając Maura Schmida (Jayco-AlUla) i Olava Kooija (Decathlon CMA CGM). Przy okazji zdecydowanie zbliżył się do lidera klasyfikacji punktowej.

Etap rozstrzygnął się dopiero po szeregu zawirowań. W pierwszej, gorączkowej połowie wyścigu Mads Pedersen (Lidl-Trek) przebił się do 19-osobowej ucieczki i wygrał sprint na premii pośredniej, mijając ją 28 km przed metą. Duńczyk skutecznie odpędził wówczas Philipsena, który gonił go w grupie dalece liczniejszej od jego własnej. Obie grupy połączyły się jednak i walka o etap przeniosła się do sprintu.

W końcowym rozpędzie Pedersen próbował trzymać się koła Philipsena, ale gdy Mathieu van der Poel ruszył z jego wyprowadzeniem, Duńczyk nie był w stanie dotrzymać tempa i skończył ostatecznie na ósmym miejscu. Cały wysiłek wkładany w agresywną jazdę przez cały dzień okazał się strategiczną przegraną - przewaga Pedersena nad Philipsenem w klasyfikacji punktowej stopniała do zaledwie siedmiu punktów.

„To był rollercoaster emocji. Musiałem czekać aż do 17. etapu. Byłem dobrze przygotowany, w najlepszej formie w życiu, ale pierwsze 12 dni było po prostu okropnych - nie mogłem znaleźć siebie, nie mogłem poczuć tego, czego szukałem. Po 17 etapach ta wygrana jest naprawdę dla całego zespołu, który nie przestał we mnie wierzyć.”

- Jasper Philipsen

Na czele ogólnej klasyfikacji bez zmian. Tadej Pogačar (UAE Team Emirates XRG) razem z czołówką GC wjechał na metę z ponad ośmiominutową stratą do zwycięzcy etapu - ale to była decyzja taktyczna, a nie problem. Lider zachował przewagę 4:32 nad Remco Evenepoelem (Red Bull-Bora-Hansgrohe). Isaac del Toro, mimo chwilowego odpadnięcia z grupy na początku etapu, zdołał wrócić i ukończył dzień z tą samą czołówką, zachowując trzecie miejsce.

Dla Philipsena to wygrana z kategorii tych, na które się czeka. Belg od początku wyścigu był typowany do roli jednego z głównych graczy w sprintach, jednak przez pierwsze ponad dwa tygodnie nie mógł dojść do odpowiedniej dyspozycji. Zwycięstwo na 17. etapie to nie tylko punkty i prestiż - to też sygnał dla Pedersena, że walka o zieloną koszulkę jeszcze się nie skończyła.