Lefevere ostrzega przed Rogličem: „Są zawodnicy, którzy podpisują dobry kontrakt i odpuszczają

Patrick Lefevere, były dyrektor Soudal-QuickStep i jedna z najbardziej doświadczonych postaci w peletonie, zabrał głos w sprawie ewentualnego transferu Primoža Rogliča do Lotto-Intermarché. Belgijski działacz nie kryje sceptycyzmu - i sięga po konkretne przykłady z własnej przeszłości.

Roglič ma 36 lat i pięć triumfów w wielkich tourach na koncie. Jego kontrakt z Red Bull-Bora-Hansgrohe wygasa z końcem 2026 roku, a belgijska ekipa Lotto coraz częściej pojawia się w doniesieniach jako potencjalny nowy pracodawca Słoweńca. To o tyle ciekawe, że Lefevere sam był dyrektorem w Lotto w latach 80., zanim zbudował potęgę rywalizującego belgijskiego zespołu.

W swoim cotygodniowym felietonie w gazecie „Het Nieuwsblad" Lefevere odniósł się do całej sprawy, przywołując trzy nazwiska: Richarda Virenque'a, Marka Cavendisha i Philippe'a Gilberta.

„Jest wiele przykładów zawodników, którzy chcą podpisać dobry kontrakt pod koniec kariery, a potem odpuszczają. Myślę, że mogę powiedzieć, że miałem w tej kwestii dobre wyczucie.”

- Patrick Lefevere

Lefevere przypomniał historię sprowadzenia Virenque'a w 2001 roku. Francuz miał wtedy prawie 32 lata, a decyzja o jego zatrudnieniu spotkała się z powszechną krytyką. Zespół nosił wówczas nazwę Domo Farm Frites. Skończyło się trzema etapowymi zwycięstwami w Tour de France.

„Kiedy sprowadziłem Richarda Virenque'a do zespołu w 2001 roku, chcieli mnie powiesić na najwyższym drzewie. A jednak okazało się to ogromnym sukcesem.”

- Patrick Lefevere

Podobnie było z Cavendishem. Gdy Lefevere zaoferował mu kontrakt w 2021 roku, niewielu dawało Brytyjczykowi jakiekolwiek szanse na powrót do wielkiego kolarstwa.

„Zaoferowałem Markowi Cavendishowi kontrakt w 2021 roku, kiedy nie był wart pięciu franków. Efekt? Cztery etapy Tour de France i zielona koszulka.”

- Patrick Lefevere

Lefevere dał więc do zrozumienia, że sam potrafi odróżnić zawodnika z resztką głodu od takiego, który jedynie szuka finansowego zabezpieczenia na koniec kariery. Pytanie, po której stronie tej granicy stoi dziś Roglič - pozostaje otwarte.