Angliru jeszcze trudniejszy? Organizatorzy Vuelty rozważają dodanie sektora szutrowego

Alto de l'Angliru - jeden z najtrudniejszych podjazdów w historii kolarstwa szosowego - może w przyszłości stać się jeszcze bardziej wymagający. Do organizatorów Vuelty a España wpłynęła propozycja włączenia sektora szutrowego do trasy słynnego wzniesienia w Asturii.

Inicjatywa wyszła od Josého Antonia Muñiza, byłego burmistrza gminy Riosa leżącej u stóp Angliru. Muñiz, który przewodzi stowarzyszeniu „Przyjaciele Angliru", przedstawił dyrektorowi wyścigu Javierowi Guillénowi dwa warianty dodania odcinków szutrowych do trasy podjazdu. Propozycja trafiła do Guilléna podczas ceremonii, na której La Vuelta Femenina otrzymała złotą odznakę wspomnianego stowarzyszenia.

Angliru to podjazd o długości 12,4 km i średnim nachyleniu 9,7 procent. Już w obecnej formie należy do najtrudniejszych finiszów w całym kalendarzu kolarskim. Słynny odcinek La Cueña les Cabres, gdzie droga miejscami przekracza 23 procent nachylenia, co roku sprawia problemy nawet najlepszym wspinaczom świata. Doliczenie do tego trudności szutrowych byłoby przedsięwzięciem bez precedensu.

Dyrektor wyścigu Guillén nie odrzucił pomysłu, ale zaznaczył, że każdy projekt musiałby przejść szczegółową analizę.

„Wjazd na Angliru balansuje na granicy ekstremalnej trudności, a kibice gromadzą się tam tłumnie. Jesteśmy otwarci na zbadanie wykonalności tej propozycji, o ile zwiększy ona atrakcyjność i widowiskowość etapu, nie przeciążając zawodników ani nie zagrażając bezpieczeństwu. Słuchamy wszystkich pomysłów, choć tylko niektóre można wcielić w życie.”

- Javier Guillén

Co istotne, Guillén jeszcze do niedawna był sceptyczny wobec sektorów szutrowych w Vuelcie a España. Zmienił zdanie po tym, jak podobny odcinek pojawił się na finałowym podjeździe szóstego etapu tegorocznej edycji wyścigu dla mężczyzn. Eksperyment okazał się strzałem w dziesiątkę - Enric Mas gonił na tym odcinku Tadeja Pogačara, a rywalizacja należała do najbardziej emocjonujących momentów całej Vuelty. Po tym sukcesie Guillén przyznał, że szuter znajdzie swoje miejsce w kolejnych edycjach wyścigu.

Gdyby propozycja Muñiza została zaakceptowana, sektor szutrowy znalazłby się w pierwszych pięciu kilometrach podjazdu - zanim trasa dotrze do fałszywej równiny przy Viapará. Po tym odcinku droga wracałaby na zwykłą nawierzchnię asfaltową na końcowe sześć kilometrów, obejmujące najtrudniejszą część wzniesienia z nachyleniami sięgającymi kilkunastu procent, a kulminacyjnie - właśnie La Cueña les Cabres z jej 23-procentowymi rampami.

Taki układ trasy oznaczałby, że zawodnicy najpierw zmierzyliby się z niestabilnym podłożem szutrowym przy stosunkowo umiarkowanym nachyleniu, a dopiero potem - już zmęczeni i potencjalnie wybici z rytmu - musieliby atakować najcięższe rampy podjazdu. Szutrowy wstęp mógłby zatem już wcześniej rozbić grupę i wymusić zmiany taktyczne, zanim peleton dotrze do miejsc, gdzie wyścig rozstrzyga się zazwyczaj na czysto wspinaczkowych atutach.

Warto też zauważyć, że sektor szutrowy na szóstym etapie tegorocznej Vuelty pokazał, że takie rozwiązanie potrafi wywołać autentyczne emocje i odwrócić bieg zdarzeń w sposób, którego sama asfaltowa droga nie byłaby w stanie zapewnić. To właśnie ta lekcja przekonała Guilléna do otwarcia się na podobne propozycje w przyszłości - i prawdopodobnie sprawiła, że pomysł Muñiza trafił na podatny grunt.

Dyrektor Guillén zapowiedział, że weźmie propozycję pod uwagę, jednak nie podał żadnego terminu ani konkretnych dalszych kroków. Pomysł pozostaje więc na razie w fazie wstępnych konsultacji, a Angliru - przynajmniej na dziś - zachowuje swoją dotychczasową, asfaltową formę.